Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2015

Οι τρεις Ιεράρχες

30 Ιανουαρίου , σήμερα η Εκκλησία μας τιμά τους φωστήρες των γραμμάτων τουςΤρεις Ιεράρχες.
Με τον όρο Τρεις Ιεράρχες, αναφερόμαστε συνοπτικά στους τρεις επιφανείς Αγίους και θεολόγους, Βασίλειο τον Μέγα, Ιωάννη τον Χρυσόστομο και Γρηγόριο τον Ναζιανζηνό.
έχοντας σαν αφόρμηση τη γιορτή των Τριών Ιεραρχών ,παρακολουθήσαμε  ένα αφιέρωμα  στη γιορτή των γραμμάτων, μιλήσαμε για το βιβλίο και τη σημασία του στη ζωή μικρών και μεγάλων , διαβάσαμε τον βιβλιοπόντικα και στη συνέχεια δημιουργήσαμε μια κάρτα με τα σοφά λόγια των Τριών Ιεραρχών.

Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2015

ταξιδεύω και αισθάνομαι.....

όλοι ονειρευόμαστε να ταξιδέψουμε σε μέρη ονειρικά ...σε τόπους μακρινούς, αν όμως κοιτάξουμε στην πατρίδα μας θα δούμε ότι έχει τις πιο όμορφες γωνιές του κόσμου......γωνιές πανέμορφες, με απέραντες αμμουδιές , καταγάλανη θάλασσα κια ονειρεμένα δάση ......μια τέτοια γωνιά μας παρουσίασαν η Μάγια με τον μπαμπά της τον κ.Βασίλη και η Χριστίνα με τη μαμά της την κ.Δέσποινα..
 την λεβεντογέννα Κρήτη....αρχικά μας έδειξαν τη θέση της Κρήτης στο χάρτη,
                               
στη συνέχεια μας είπαν πως μπορούμε να ταξιδέψουμε σε αυτό το μεγάλο νησί ..
                                
κι έπειτα ξεκίνησε η ξενάγηση..μέσα από μια πολύ όμορφη παρουσίαση
είδαμε υπέροχες παραλίες, το φαράγγι της Σαμαριάς, διαδρομές σε παράξενους αμμόλοφους, δάση, ποτάμια ....με γαργαρα νερά....όπως το ποτάμι στο χωριό της Μάγιας από το οποίο προέρχεται κια το  νερό..
είδαμε και δοκιμάσαμε παραδοσιακά εδέσματα
 μυρίσαμε τη ρακή
είδαμε την παραδοσιακή λύρα, ακούσαμε τραγούδια
παρακολουθήσαμε την κ.Δέσποινα να χορεύει μαλεβιζιώτη μαζί με τα κορίτσια...
 αισθανθήκαμε μεγάλη χαρά μέσα από τους ήχους της μουσικής που μας ξεσήκωσε να χρέψουμε μαζί τους..( σας ευχαριστούμε πολύ για το υπέροχο ταξίδι )...η διαδρομή μας άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις γι αυτό αποφασίσαμε να μην αφήσουμε την ευκαιρία να πάει χαμένη...συνεχίσαμε το ταξίδι μας στην αρχαία Κνωσό, παρατηρήσαμ ετις τοιχογραφίες στο παλάτι
δημιουργήσαμε κι εμείς τις δικές μας
είδαμε εικόνες από την καθημερινή  ζωή των γυναικών
μεγάλη εντύπωση μας προκάλεσε η ενδυμασία τους,  η κατοικία τους , το χτένισμά τους ..
η Φαιστός ήταν ο επόμενος σταθμός μας....μιλήσαμε για το δίσκο με τα 45 διαφορετικά
σύμβολα..φτιάξαμε με πλαστελίνη έναν παρόμοιο
γράψαμε και τη δική μας εκδοχή ( ιστορία ) για τα αντικείμενα που τον συνθέτουν
στη συνέχεια μιλήσαμε για τα ταυροκαθάψια
                                            
γίναμε κι εμείς Μινωίτες και πλησίασαμε τον ταύρο
 στην αρχή φοβηθήκαμε λίγο ...όμως γρήγορα ξεπεράσαμε τον φόβο μας , τολμήσαμε και φυσικά τα κατεφέραμε..σε αυτό το ταξίδι όλα ήταν μαγικά....μια γλυκιά κούραση όμως μας κατέβαλλε και γείραμε να ξεκουραστούμε ...εκεί στην άκρη στο Ελαφονήσι
διαβάζοντας τη συνταγή για τα καλτσούνια
 καλή συνέχεια ..σας περιμένουμε στο επόμενο ταξίδι μας..


Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2015

νιώθω ...αισθάνομαι

άραγε τι νιώθουμε όταν ετοιμαζόμαστε να ταξιδέψουμε; τι συναισθήματα μας κατακλύζουν; οι απαντήσεις των παιδιών ήταν σχεδόν ίδιες ....
-νιώθουμε μεγάλη χαρά, γιατί θα περάσουμε όμορφα
-αγωνία, γιατί δεν ξέρουμε πως θα είναι εκεί που θα πάμε
-ανυπομονησία, γιατί θέλω να φτάσω γρήγορα....
ας δούμε λοιπόν τι συναισθήματα θα νιώσουμε  στο οδοιπορικό μας στη Μάνη....η Βασιλική από το ολοήμερο τμήμα μας, μαζί με τη μαμά της την κ.Διονυσία μας ταξίδεψαν στον τόπο καταγωγής τους τη Μάνη..
.μας παρουσίασαν τον τόπο τους
μας έδειξαν τα πυργόσπιτα της Μάνης και μας εξήγησαν για ποιό λόγο τα έχτιζαν με αυτό τον τρόπο ( από φόβο γαι τους πειρατές)
 μας μίλησαν για την αγριάδα αυτού του τόπου, που τους απομόνωσε από την υπόλοιπη πατρίδα μας, τα βράχια στα οποία φυτρώνουν ελιές,τα φυτά ( φασκόμηλο ) για  τα ζώα ( τσακάλια και αγελάδες ) που κατεβαίνουν το βράδυ κοντά στα σπίτια για να πιουν νερό , μας έδειξαν τα τοπικά τους  τρόφιμα (φραγκοστάφυλο, σίγκλινο, λούπινα, αλάτι..) , αλλά και για τα τραγούδια τους που είναι γεμάτα λύπη και λέγονται  μοιρολόγια, σε όλη τη διάρκεια της παρουσίασης τα συναισθήματα μας ήταν ανάμεικτα, γελάσαμε με τις ιστορίες της Βασιλικής, φοβηθήκαμε όταν ακούσαμε για τους πειρατές,λυπηθήκαμε όταν ακούσαμε ένα από τα τραγούδια τους.... νιώσαμε έκπληξη , όταν η κ.Διονυσία μας ετοίμασε μια λαχταριστή γαλατόπιτα ...και ικανοποίηση που συμμετείχαμε στην όλη διαδικασία..
                                          
μετά από αυτή τη γλυκιά διακοπή  ( σας ευχαριστούμε πολύ κ.Διονυσία και Βασιλκή ), το οδοιπορικό μας στη Μάνη  συνεχίστηκε ..και  μας οδήγησε στα σπήλαια του Διρού
 άραγε πως θα νιώσω που θα μπω μέσα στο σπήλαιο;
- σίγουρα φόβο
-νομίζω ότι θα χαρώ , γιατί δεν έχω ξαναμπεί σε σπήλαιο
-αγωνία, γιατί δεν ξέρω τι θα συναντήσω
-πρέπει να προσέχω πολύ
με ανάμεικτα συναισθήματα μπήκαμε στις βαρκούλες
 και περιηγηθήκαμε στις υπόγειες διαδρομές του σπηλαίου
στην αρχή νιώσαμε φόβο,να μας κόβεται η ανάσα,περιμεναμε να δούμε το φως αλλά στη συνέχεια νιώσαμε ικανοποίηση από όλα αυτά που αντικρύσαμε....στο τέλος του ταξιδιού μας αποφασίσαμε να καλέσουμε τον θεό Αίολο και να του ζητήσουμε να φυσήξει και να πάρει τους φόβους μας μακριά....γιατί αποφασίσαμε να έχουμε μόνο τη χαρά μας συντροφιά.






Τρίτη, 20 Ιανουαρίου 2015

νιώθω...αισθάνομαι

τι νιώθεις; τι αισθάνεσαι; μακάρι  να μπορούσες να μου μιλήσεις και να μου πεις αυτά που νιώθεις....δημιουργήσαμε τις κατάλληλες συνθήκες,  απαλή μουσική πλημμύρισε την τάξη μας και εμείς με θετική διάθεση παρατηρήσαμε τα έργα τέχνης γνωστών ζωγράφων και προσπαθήσαμε να βρούμε τι κρύβεται πίσω από το βλέμμα των προσώπων που υπάρχουν σε αυτάαναγνω...είδαμε, σκεφτήκαμε, αναρωτηθήκαμε και καταγράψαμε τις απόψεις μας..
 αναγνωρίσαμε τα συναισθήματα ....και τα διαχωρίσαμε σε θετικά και αρνητικά,

μάθαμε ότι όλα τα συναισθήματα είναι φυσιολογικά και τα διαχωρίσαμε με κριτήριο ποιές συμπεριφορές είναι αποδεκτές και ποιές όχι, ποιά με κάνουν και  αισθάνομαι όμορφα και ποιά όχι...σε ποιά η καρδιά μας χαίρεται και σε ποιά όχι.....τα βρήκαμε σε ποιήματα
 τα κάναμε εικονόλεξο
 αναρωτηθήκαμε με τι χρώμα μοιάζουν...σε ποιά χρωματίζονται  με κόκκινο χρώμα και  ποιά με μαύρο..παρατηρήσαμε

 τα χρώματα των συναισθημάτων 

και στη συνέχεια εστιάσαμε στα αρνητικά συναισθήματα κα συγκεκριμένα  στο θυμό ..τι είναι ο θυμός, τι με κάνει και θυμώνω, πως γίνεται το πρόσωπο μου όταν θυμώνω,( μοιάζει με τον Ηρακλή όταν σκότωσε το λιοντάρι, με τον σούπερμαν που διώχνει τους κακούς , με τον θεό της θάλασσας που χτυπάει τα κύματα με την τρίαινα του ), είναι ένα πρόσωπο όμορφο ή άσχημο; θυμώσαμε πολύ , το θυμός μας έγινε φωνή δυνατή, το πρόσωπο μας άλλαξε και δεν μας άρεσε καθόλου  , αναρωτηθήκαμε με τι μοιάζει ο θυμός, οι απαντήσεις πολλές( με λιοντάρι, με δράκο, με δεινόσαυρο, με τίγρη, με τέρας, με ταύρο ), συμφωνήσαμε ότι ο ταύρος ταιριάζει πιο πολύ μιας και όταν θυμώνουμε πολύ μοιάζουμε με ταύρο σε υαλοπωλείο .....και αφού αναφερθήκαμε στον ταύρο , ανατρέξαμε στην μυθολογία και σε έναν άλλο ταύρο τον Μινώταυρο
τον παρατηρήσαμε και είδαμε την άγρια έκφραση του προσώπου του..αναρωτηθήκαμε πως ένιωθαν οι Αθηναίοι και  οι Αθηναίες που πήγαιναν στην Κρήτη για να γίνουν τροφή στον Μινώταυρο...αν είμασταν στη θέση τους πως θα νιώθαμε εμείς; στην αρχή φόβο ...στη συνέχεια θυμό για το παντοδύναμο τέρας ...στη συνέχεια δραματοποιήσαμε την ιστορία του Θησέα και του Μινώταυρου, μπήκαμε στον λαβύρινθο, σιγά σιγά γιατί μας φόβιζε το άγνωστο..

προχωρήσαμε και όταν βρεθήκαμε μπροστά στο τέρας το αντιμετωπίσαμε με θάρρος και φυσικά το νικήσαμε ....στη συνέχεια δημιουργήσαμε ένα ομαδικό έργο για να δείξουμε πόσο κακός μπορεί να γίνει κάποιος όταν θυμώσει..ζωγραφίσαμε τον Ποσειδώνα να χτυπάει με την τρίαινα του τα κύματα και να βουλιάζει τα καράβια...αυτό μας έκανε να αισθανθούμε πολύ άσχημα και αμέσως μελαγχολήσαμε....ευτχώς η θλίψη μας δεν κράτησε πολύ και γρήγορα η μουσική ξαναέφερε το χαμόγελο στα χείλη μας