Δευτέρα, 15 Οκτωβρίου 2018

Ο Ιάσονας και το Χρυσόμαλλο Δέρας

Να κι ένας δράκος, σε δεύτερο ρόλο βέβαια, αλλά δεν έπαυε να είναι τρομακτικός. Είναι αυτός ο τρομερός σε όψη, που ήταν άγρυπνος, φύλακας του Χρυσόμαλλου Δέρατος.
Ένα χρυσό δέρμα ενός κριαριού.
Για χάρη του ο μυθικός ήρωας, Ιάσονας, ξεκίνησε την μεγαλύτερη εκστρατεία της μυθολογίας, την Αργοναυτική Εκστρατεία με στόχο να πάρει το Χρυσόμαλλο Δέρας, να το δωρίσει τον θείο του τον Πελία που υποτίθεται θα του έδινε πίσω το θρόνο του πατέρα του, τον θρόνο της Ιωλκού!



Αλλά ας ξεκινήσουμε από το Χρυσόμαλλο Δέρας.

Στην Βοιωτία βασίλευε κάποτε ο Αθάμας με την θεά γυναίκα του τη Νεφέλη και τα δυο τους παιδιά, τον Φρίξο και την Έλλη. Μα ο Αθάμας έδιωξε τη γυναίκα του και παντρεύτηκε την Ινώ, μια κακιά γυναίκα που μισούσε τα παιδιά του κι ήθελε το κακό τους. Με αφορμή μια δύσκολη κατάσταση για την πόλη τους, και εξαγοράζοντας τους απεσταλμένους του βασιλιά στο Μαντείο των Δελφών, κατάφερε να πείσει το βασιλιά να θυσιάσει τα παιδιά του.
Μα η Νεφέλη έστειλε την τελευταία στιγμή ένα κριάρι με χρυσό δέρμα και έσωσε τα δυο παιδιά. Το κριάρι, πέταξε στον ουρανό με κατεύθυνση την μακρινή Κολχίδα. Πετώντας πάνω από ένα στενό πέρασμα θάλασσας η Έλλη έχασε την ισορροπία της και έπεσε στη θάλασσα, δίνοντας το όνομά της (Ελλήσποντος) στο πέρασμα αυτό! Μόνος ο Φρίξος έφτασε στην Κολχίδα, παντρεύτηκε την κόρη του βασιλιά Αιήτη και θυσίασε το κριάρι στους θεούς που τον έσωσαν. Το δέρμα του το κρέμασε σε ένα δέντρο σε ένα μακρινό δάσος κι έβαλαν να το φυλάει ένας ακοίμητος δράκος.

Χρόνια αργότερα, ο Ιάσονας με το όμορφο πλοίο του την Αργώ και με συντροφιά όλους τους μεγάλους ήρωες της μυθολογίας, φτάνει μετά από περιπέτειες στην Κολχίδα, και καταφέρνει με τη βοήθεια και τις ραδιουργίες  της Μήδειας, κόρης επίσης του Αιήτη και μάγισσας, να νικήσει το δράκο και να πάρει το Χρυσόμαλλο Δέρας.

Αρχικά ζωγραφίσαμε ό,τι μας ενέπνευσε από την ιστορία του Φρίξου και της Έλλης.





Στη συνέχεια, καθώς ο Ιάσονας παρουσιάστηκε μονοσάνδαλος στο θείο του Πελία, για να διεκδικήσει το θρόνο του, φτιάξαμε κι εμείς το δικό μας σανδάλι.


Και μετά η μαγική Αργώ το πανέμορφο πλοίο που μετέφερε τους ήρωες στη μακρινή Κολχίδα. 



Αλλά και δράκος που φύλαγε το Χρυσόμαλλο Δέρας, που φάνηκε μέσα από το γράμμα Χχ


Και μια ασκησούλα εμπέδωσης! 


Χρυσούλα Σκλαβενίτη





Ο Δράκος του φόβου

Οι δράκοι κυκλοφορούν συχνά στην τάξη μας εφέτος. Άλλοι είναι καλοί, άλλοι είναι κακοί, άλλοι ανήκουν στη σφαίρα του μύθου κι έρχονται από πολύ παλιά, άλλοι ανήκουν στον κόσμο του σύγχρονου παραμυθιού και ξεπετάγονται μέσα από τις σελίδες των βιβλίων μας.



Από ένα βιβλίο ξεπήδησε και ο Δράκος του φόβου. Ένας δράκος που μεγάλωνε κάθε βράδυ μέσα στην σκέψη ενός μικρού παιδιού και έπαιρνε δύναμη από τους φόβους του. Από εκείνους τους φόβους που δημιουργούσε το σκοτάδι της νύχτας, λίγο πριν κοιμηθεί. Όλα το φόβιζαν. Οι σκιές των δέντρων, το τρίξιμο του παράθυρου, το τρέμουλο της κουρτίνας. Όλα έπαιρναν τεράστιες διαστάσεις στο παιδικό μυαλό του και έτσι ο φόβος του μεγάλωνε κι αυτός κι έπαιρνε τη μορφή ενός τρομερού δράκου που γέμιζε με τη μορφή του όλο το δωμάτιο.
Μα τότε ... τότε μια όμορφη νεράιδα, έκανε την εμφάνιση της. Η πιο όμορφη και καλή του κόσμου! Η μαμά του!
Που διασκέδαζε τους φόβους του, τους μεταμόρφωνε σε όμορφες εικόνες και σκέψεις και μ΄ ένα φιλί τους εξαφάνιζε. Κι ο δράκος του φόβου σαν ένα μπαλόνι άδειαζε με μιας και γέμιζε την παιδική σκέψη με πολύχρωμο χαρτοπόλεμο!

Ένα υπέροχο βιβλίο της Σοφίας Κράλλη (εκδ. Διάπλαση) ήταν η αφορμή να μιλήσουμε και να απομυθοποιήσουμε τους φόβους μας.

Ποιοι οι φόβοι που ταράζουν τα όνειρά μας; Τι είναι αυτό που μας τρομάζει περισσότερο; μεγάλη σκέψη, μεγάλη συζήτηση. Πολλοί οι φόβοι, που κάθε βράδυ τρυπώνουν στο δωμάτιό μας. Αλλά τι έκπληξη, η μαμά μας τους εξαφανίζει όλους και τελικά κοιμόμαστε κι εμείς σαν τον μικρό ήρωα του παραμυθιού ήρεμοι μέχρι το πρωί!

Ας το ζωγραφίσουμε! Ας του δώσουμε μορφή μέσα από τα χρώματά μας! Έτσι θα μπορέσουμε να δούμε πώς δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια σκέψη που μπορούμε απλά να την μεταμορφώσουμε.




Κι ύστερα να ένα γράμμα. Το Φφ του φόβου, που φαντάζει τόσο τρομακτικό! Είναι όμως;
Μπα, όχι! Έτσι όπως εμείς το φτιάξαμε μάλλον διασκεδαστικό είναι!




Μα λοιπόν που τελικά με μια σκέψη, μπορούμε να έχουμε μόνο όμορφα όνειρα να μας συντροφεύουν το βράδυ! Κι ο δράκος του φόβου έγινε ένα ξεφούσκωτο μπαλόνι που δεν μας τρομάζει πια.



Χρυσούλα Σκλαβενίτη

Σάββατο, 13 Οκτωβρίου 2018

Παίζοντας με τα σχήματα.

Συζητώντας για τα σχήματα, παρατηρήσαμε τις διαφορές τους και τα αναζητήσαμε μέσα στην τάξη μας. Ύστερα παίξαμε... Τοποθετήσαμε τα σχήματα στο πάτωμα και χορέψαμε γύρω τους. Όταν σταματούσε η μουσική ακολουθούσαμε τις οδηγίες της δασκάλας μας και βάζαμε πότε το χέρι μας, πότε το πόδι μας (αλλά και το δάχτυλό μας, τον αγκώνα μας κτλ.) σε ένα σχήμα κάθε φορά.


 Στη συνέχεια κάναμε ταξινόμηση...


Και σειραθέτηση, από το πιο μικρό στο πιο μεγάλο και το αντίστροφο...


Με τη βοήθεια πινάκων αναφοράς κάναμε αντιστοίχηση των ονομάτων των σχημάτων...


Έπειτα φτιάξαμε τα σχήματα με πολύχρωμα γλωσσοπίεστρα...



Αλλά και με σύρμα πίπας...


Παρατηρήσαμε τα σχήματα σε έργα διάσημων ζωγράφων (όπως του Μιρό και του Καντίνσκι)...


Μας έδωσαν έμπνευση και δημιουργήσαμε τα δικά μας έργα τέχνης...



Δουλέψαμε ομαδικά και πειραματιστήκαμε με διάφορα υλικά...



Τέλος φτιάξαμε ένα βιβλίο ήσυχων δραστηριοτήτων, που περιλαμβάνει κάποιες από τις παραπάνω δραστηριότητες, για να το παίρνουμε σπίτι μας και να μαθαίνουμε τα σχήματα παίζοντας.



Σουζάνα Μακρή 


Ρουτίνες σκέψης

Μιλήσαμε  για τα συναισθήματα μας, τις αισθήσεις μας  , μέσα από διάφορες διαδικασίες, ιστορίες, παραμύθια, εικόνες,παιχνίδια,  ανακαλύψαμε  τον εαυτό μας και το σώμα  μας.....
είδαμε , παρατηρήσαμε ,μελετήσαμε και  καταγράψαμε..τη σκέψη μας..ένα έργο τέχνης , ένα παράξενο ανθρωπάκι του Μιρό
και η ρουτίνα σκέψης :βλέπω -σκέφτομαι-αναρωτιέμαι....ήταν η αρχή...με τις  ρουτίνες σκέψης επεξεργαζόμαστε ένα έργο τέχνης με σκοπό να ενεργοποιηθεί η σκέψη των παιδιών και να δημιουργήσουμε στοχαστική διάθεση στη τάξη...ενεργοποιείται η περιέργεια, δημιουργούνται προϋποθέσεις για έρευνα, τα παιδιά ενθαρρύνονται να ερμηνεύσουν και να αιτιολογήσουν αυτό που παρατηρούν και να αναρωτηθούν...καταγράφοντας τις απαντήσεις τους στα συννεφάκια σκέψης..

-αρχικά παρατηρήσαμε το έργο τέχνης
-δώσαμε στο έργο, τον δικό μας τίτλο, το ονομάσουμε καρδούλα..
-τι βλέπεις; τι σκέφτεσαι;  τι σε κάνει να αναρωτιέσαι;
-η αποτύπωση της σκέψης μας  ....έγινε

Λία Σιαμέτη

Το μικρό λυκάκι και η βοσκοπούλα

Το μικρό λυκάκι....
ζούσε μόνο του βαθιά στο δάσος με τη μαμά και  το μπαμπά του, μέχρι τη μέρα που ο μπαμπάς λύκος έπιασε μια βοσκοπούλα και είχε σκοπό να την κρατήσει , να τη φάνε όλοι μαζί στη γιορτή του...το μικρό λυκάκι όμως στο πρόσωπο της βοσκοπούλας βρήκε τη φίλη που δεν είχε...μαζί ανακάλυψαν το παιχνίδι, τη συντροφικότητα, αν και διαφορετικοί τόσο όμοιοι σε αυτά που ήθελαν....μια πραγματική φιλία άνθισε..ανάμεσα τους , έμαθαν να μοιράζονται , να συνεργάζονται και να απολαμβάνουν ο ένας την παρέα του άλλου..
το μικρό μας λυκάκι μας διδάσκει ......


αν και είμαστε όλοι διαφορετικοί.......η αγάπη και η φιλία μας ενώνει σε μια σχέση μοναδική

Λία Σιαμέτη

Παρασκευή, 5 Οκτωβρίου 2018

Η Ιθάκη μου

Συνεχίζοντας τις γραμμές και τις διαδρομές μας ...ταξιδέψαμε μέσα από την τέχνη....και βρεθήκαμε στην Ιθάκη..στην Ιθάκη του Οδυσσέα, αλλά και στην Ιθάκη του Ξενάκη
παρατηρήσαμε τον πίνακα ......μοιάζει με ρουφήχτρα , με κυκλώνα, με ανεμοστρόβιλο, με κύκλο....με στριφογυριστό μάτι, με μάτι κουζίνας, με μπάλα, ανεμιστήρα και φεγγάρι
έχει χρώματα έντονα....αλλά εμείς προτιμήσαμε να φτιάξουμε τη δική μας Ιθάκη με τα χρώματα του φθινοπώρου, χαράξαμε την πορεία μας, γύρω-γύρω, με πράσινο, καφέ, πορτοκαλί, κίτρινο, πορτοκαλί....τα φύλλα σκέπασαν το δρόμο μας....περπατήσαμε βαθιά στο δάσος....
και αναζητήσαμε τα φρούτα του...βατόμουρα, φράουλες, μύρτιλλα...πως βρέθηκαν εκεί; πως δημιουργήθηκαν;ένα ταξίδι ξεκίνησε ....
το μικρό σποράκι άπλωσε τις ρίζες του,..μεγάλωσε με τη βοήθεια το ήλιου, του αέρα και του νερού ...  έγινε φρούτο...
.το αναζητήσαμε και στο πολύχρωμο  λιβάδι μας...έγινε σιτάρι ..αλεύρι...
πήραμε τους καρπούς...τους μετρήσαμε , τους αναμείξαμε, τους καταγράψαμε , φτιάξαμε τη συνταγή μας...

 και δημιουργήσαμε , μια γλυκιά απόλαυση....
Λία Σιαμέτη

 .

Δευτέρα, 1 Οκτωβρίου 2018

Ένας δράκος με πολλά κεφάλια: Η Λερναία Ύδρα



Μετά τον Μπατλό τον καλό δράκο, ένας άλλος δράκος, όχι και τόσο καλός, επισκέφτηκε την τάξη μας.
Αυτήν την φορά ερχόταν από το μακρινό παρελθόν, από τα χρόνια του μύθου, από την εποχή των θεών και των ηρώων.

Πρόκειται για τη Λερναία Ύδρα, το τρομακτικό δράκο-φίδι με τα εννέα κεφάλια που ζούσε στη λίμηνη Λέρνη στην Αργολίδα και προκαλούσ τον τρόμο στους χωρικούς καταστρέφοντας τις καλλιέργιες τους, τρώγοντας τα ζώα τους και μερικές φορές και τους ίδιους.

Δεν ήταν ένας απλός δράκος. Είχε εννιά κεφάλια και ο μυθικός ήρωας Ηρακλής ανέλαβε να τον σκοτώσει για να γλυτώσει την περιοχή από τα δεινά που προκαλούσε. Με τη βοήθεια του ανηψιού του Ιόλαου, βρέθηκε στην περιοχή. Με το παρουσιάστηκε μπροστά του ο τρομερός δράκος, ο Ηρακλής του έκοψε το πρωτο κεφάλι. Αλλά τι τρομακτικό, στη θέση του κομμένου κεφαλιού, ξεφύτρωσαν δύο. Καθε φορά που ο ήρωας έκοβε ένα κεφάλι του, έβγαιναν δυο.
Ο ήρωας τότε σκέφτηκε τι θα ΄πρεπε να κάνει και ζήτησε από τον Ιόλαο να καίει με φωτιά την πληγή στο δράκο κάθε φορά που έκοβε ένα κεφάλι. Έτσι έπαψαν να ξεφτρυνωνουν νέα κεφάλια και κατάφερε και εξολόθρευσε το φοβερό δράκο, σώζωντας την περιοχή από τον πανικό που προκαλούσε.

Η Λερναία Ύδρα μας ενθουσίασε, τόσο για τα πολλά της κεφάλια αλλά και το γεγονός ότι ο Ηρακλής είναι από τους αγαπημένους ήρωες των παιδιών.

Μαζί της μάθαμε το γράμμα Ηη από τον Ηρακλή που το μεταμορφώσαμε σε Ηρακλή και Λερναία Ύδρα.



Ζωγραφίσαμε την Λερναία Ύδρα



Μάθαμε να γράφουμε τον τίτλο του μύθου


Και φτιάξαμε το τρομερό δράκο με πλαστελίνες




Μετρήσαμε ως το 9, όσα και τα κεφάλια του δράκου, συζητήσαμε και είδαμε στο Youtube διάφορες εκδοχές τυ μύθου. Μελετήσαμε επίσης πολλά γλυπτά, ζωγραφικούς πίνακες και εινογραφήσεις με το συγκεκριμένο θέμα.

Ανυπομονούμε να γνωρίσουμε τον επόμενο δράκο μας!

Χρυσούλα Σκλαβενίτη

Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2018

Tο μικρό γιατί-ένας/μία και μοναδικός/ή

Το μικρό γιατί
είναι ένα μικρό ελεφαντάκι ..που θέλει να έχει..
λεπτά και μακριά  πόδια σαν της καμηλοπάρδαλης , κέρατα σαν του βούβαλου, πολύχρωμα φτερά σαν του πουλιού, μεγάλο στόμα σαν τον κροκόδειλο,, ωραίο τρίχωμα σαν της λεοπάρδαλης, παρατηρήσαμε το μικρό ελεφαντάκι, , το ακολουθήσαμε κάθε φορά που έμπαινε στη σειρά..μιλήσαμε για τις αντίθετες έννοιες, λεπτό-χοντρό, μακρύ-κοντό,μικρό-μεγάλο, μάθαμε τη σύνθετη λέξη πολύχρωμα....και παίξαμε παιχνίδια με τη λέξη σαν....στη συνέχεια είδαμε τα χαρακτηριστικά του, τα συγκρίναμε με τα χαρακτηριστικά των υπόλοιπων ζώων της ιστορίας μας , βρήκαμε τα όμοια και διαφορετικά, παρατηρήσαμε τον εαυτό μας , βρήκαμε τις ομοιότητες και τις διαφορές μας...και αποφασίσαμε ότι είμαστε μοναδικοί , όμοιοι και διαφορετικοί

.....όπως και το ελεφαντάκι  μας : είναι ξεχωριστό και μοναδικό όπως είναι!!!!

Λία Σιαμέτη